حقوق خبر
HIV & AIDS

HIV با ایدز فرق دارد/ تست HIV را جدی بگیرید

برخلاف باور عموم HIV مثبت و ایدز با یکدیگر متفاوت است. به همین خاطر یک فرد می تواند HIV مثبت باشد اما به ایدز مبتلا نشود.


 

به گزارش حقوق نیوز برخلاف باور عموم HIV مثبت و ایدز با یکدیگر متفاوت است. به همین خاطر یک فرد می تواند HIV مثبت باشد اما به ایدز مبتلا نشود.

تفاوت اچ آی وی (HIV) با ایدز (AIDS) چیست؟
اچ آی وی (HIV ) مخفف ویروس نقص ایمنی انسانی است. ویروسی است که سبب صدمه به دستگاه ایمنی بدن مي شود .دستگاه ایمنی عفونتها و بیماریها را دفع میکند. هنگامیکه فرد مبتلا به اچ آی وی (HIV ) میشود،ویروس به تدریج شروع به از بین بردن سیستم ایمنی میکند و به این ترتیب بدن نمیتواند حتی با بیماریهای جزئی مقابله کند و فرد مستعد ابتلا به انواع بیماریها میشود. وقتی که پیشرفت ویروس باعث ایجاد بیماریها در فرد گردد، وضعيتي به نام ایدز (AIDS) ايجاد میشود. در نتیجه، عوامل عفونی و بیماریهای دیگر فرصت مبتلا کردن انسان را پیدا‌ می کنند و موجب پیدایش علائم و نشانه‌های گوناگونی در بدن می‌شوند.

زمانی که یک فرد با ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) آلوده می شود می گویند اچ آی وی مثبت دارد. و فردی که مبتلا به HIV است، در صورتی که یکی از دو اتفاق زیر در بدنش رخ دهد تبدیل به ایدز می شود.

  • تعداد سلول های CD4 به کمتر از ۲۰۰ کاهش بیابد.
  • عفونت HIV منجر به ایجاد سرطان شود.

تعداد CD4 کمتر از ۲۰۰ سلول ایدز نامیده می شود. بیمار ممکن است تعداد سلول های CD4 بدنش ۲۰۰ یا کمتر بوده ولی احساس بیماری نداشته باشد، با این حال بیماری این افراد نیز ایدز نام دارد. از طرفی بسیاری از عفونت های مرتبط با HIV و سرطان در بیماران، مربوط به کسانی است که مبتلا به سلول CD4 کمتر از ۲۰۰ هستند.

HIV مخفف ویروس نقص ایمنی انسانی است که فقط انسان را آلوده و به سیستم ایمنی بدن او حمله می کندو بر خلاف بسیاری از ویروس های دیگر، سیستم ایمنی بدن ما قادر به حمله به ویروس HIV نیست.. هیچ کس هنوز نمی داند چرا بدن ما نمی تواند HIV را شکست دهد، اما داروهایی وجود دارند که می توانند آن را به خوبی کنترل کنند.
 روش مراقبت از افراد مبتلا به اچ آی وی (HIV) روشی است که به آن HAART میگویند که مخفف کلمات Highly Active Antiretroviral Therapy میباشد. (به مفهوم درمان ضد ویروسی بسیار مؤثر) که یک روش درمانی سخت است که مستلزم همکاری مداوم و فعال فرد بیمار می باشد.
برای بیشترین اثر گذاری داروهای ضد ویروسی باید روی برنامه زمانبندی دقیق و مشخص استفاده شود و در اغلب موارد بیمار باید به نوع غذا و زمان صرف آن توجه کند.
اگر دارو ها بصورت صحیح مصرف نشوند ، ویروس در برابر دارو یا داروهایی که ممکن است بعداً تجویز شود مقاوم میشود.
انواع مختلف داروهای ضد ویروس جهت درمان اچ آی وی وجود دارد و کار تمام آنها ایجاد اختلال در توانایی تکثیر ویروس میباشد که این عمل موجب کاهش انتشار ویروس در بدن شده و دورۀ زمانی را که ممکن است بیماری دیگری بروز نماید را افزایش میدهد و باعث کاهش انتقال ویروس از فرد مبتلا به دیگران میشود.

اغلب پزشکان به خاطر خاصیت مقاومت دارویی ویروس اچ آی وی ترکیبی از داروهای مختلف را برای کاهش میزان حجم ویروس در خون، تجویز میکنند.


 

اچ آی وی (HIV ) چگونه منتقل میشود؟اچ آی وی (HIV ) از طریق تماس جنسی با فرد آلوده، از طریق استفاده مشترک از سرنگ یا سرسوزن (جهت تزریق مواد) یا به طور محدودتر از طریق تزریق خون یا فراورده های خونی آلوده گسترش می یابد. (و در کشورهایی که آزمایش اچ آی وی (HIV ) روی خون انجام میگیرد به طور خیلی نادر). همچنین نوزاد یا کودک زنی که مبتلا به اچ آی وی (HIV) میباشد ممکن است قبل یا هنگام زایمان یا از طریق تغذیه از شیر مادر به این ویروس آلوده شود.


بعضی افراد از اینکه اچ آی وی (HIV ) از راههای دیگری منتقل شود ، نگرانند.هرچند که هیچ مدرک علمی دال بر صحت این نگرانیها تا کنون گزارش نشده است. اگر اچ آی وی (HIV ) از راههای دیگر منتقل میشد ( مثلا از طریق هوا،آب یا حشرات )، گستره موردهای گزارش شده ایدز (AIDS) بسیار متفاوت از وضعیت کنونی می بود. بعنوان نمونه اگر پشه ها عامل انتقال اچ آی وی (HIV ) بودند، تعداد بسیار بیشتری کودک و نوجوان مبتلا به ایدز میشدند.

بوسه : تماسهای عادی از طریق بوسه با دهان بسته یا در اصطلاح بوسه عادی اچ آی وی (HIV) را انتقال نمیدهد.به خاطر احتمال تماس با خون هنگام “بوسه فرانسوی” یا بوسه با دهان باز، توصیه شده است که از انجام این عمل با فردی که وضعیت ابتلائش را نمی‌دانید دوری نمایید. هرچند گفته میشود احتمال ابتلا به اچ آی وی (HIV) از طریق بوسه با دهان باز بسیار ناچیز است. مرکز کنترل بیماریهای آمریکا (US CDC ) تنها یک مورد ابتلا به اچ آی وی (HIV) که ممکن است از طریق تماس با خون در حین بوسه با دهان باز باشد را گزارش کرده است.
بزاق، اشک و عرق : در بعضی از بیماران مبتلا به ایدز (AIDS) ،اچ آی وی (HIV) در بزاق و اشک به مقدار بسیار ناچیزی یافت شده است.درک این نکته مهم است که وجود مقدار بسیار ناچیز اچ آی وی (HIV ) در مایعات مترشحه بدن لزوما به مفهوم انتقال اچ آی وی (HIV) توسط این ترشحات نمیباشد. اچ آی وی (HIV) در عرق بدن افراد مبتلا یافت نشده و هرگز دیده نشده است که تماس با بزاق، اشک و عرق بدن فرد مبتلا باعث انقال اچ آی وی (HIV) شود.

فعالیتهایی که انتقال اچ آی وی (HIV ) را تسهیل میکنند :

  •  تماس جنسی بدون استفاده از کاندوم (کاپوت) : تماس جنسی هنگامی می تواند سبب سرایت اچ.آی.وی. شود که یک طرف دچار اچ.آی.وی-ایدز باشد (که شاید خودش هم از آن آگاه نباشد) و تبادل یا تماس با مایعات حاوی ویروس (خون، منی و ترشحات پیش از انزال، ترشحات تناسلی زن) رخ دهد. بنابراین تماس جنسی مرد با مرد، مرد با زن، زن با زن در این شرایط می تواند موجب سرایت شود. آيا درمان قطعي وجود دارد ؟خير. درماني که بتواند ويروس را از بدن فرد مبتلا حذف کند نداريم.
  •  تماس جنسی در مواقع ابتلا به سایر بیماریهای آمیزشی
  •  ورود مستقیم خون آلوده به ویروس از طریق سوزنهای تزریق مواد ، تزریق خون یا بعضی فراورده های خونی آلوده، فرورفتن اتفاقی سوزن در سیستمهای خدمات بهداشتی
  •  انتقال از مادر به نوزاد (قبل یا هنگام زایمان یا هنگام شیردهی)
  •  از طریق Tatoo، خالکوبی، سوراخ کردن گوش یا دیگر اعضا بدن ، ختنه، طب سوزنی با سوزنها با ابزارهای غیر استریل

شخص از طرق زیر به اچ آی وی (HIV ) مبتلا نمیشود :

  •  تماسهای روزمره با افراد مبتلا به اچ آی وی (مانند دست دادن )
  •  اهداء خون ( در صورت استریل بودن وسایل خونگیری )
  •  شنا کردن در استخر
  •  نشستن روی توالت فرنگی
  •  استفاده از رختخواب ، غذا یا ظروف غذاخوری فرد مبتلا.
  •  از طریق نیش پشه یا گازگرفتگی حیوانات
  •  از اشک یا بزاق
  •  استفاده صحیح از کاندوم هنگام تماس جنسی
  •  استفاده از استخر عمومی
  •  عطسه و سرفه کردن

کدام افراد با احتمال بيشتري در معرض رخدادهاي منجر به سرايت بيماري هستند؟

  • جوانان
  • داشتن چند شريک جنسي
  • شاغلان جنسي
  • مصرف کنندگان مواد
  • زندانيان
  • دريافت کنندگان خون و فراورده‌هاي آن
  • زنان و دختران
  • کارکنان بهداشتي-پزشکي
  • مسافران حرفه‌اي

لازم به ذکر است در مقاربتها حتی اگر انزال (خروج منی از آلت مرد) هم رخ ندهد، امکان سرایت اچ.آی.وی وجود دارد. چون ترشحات پیش از انزال هم حاوی ویروس است.

خطر انتقال ويروس اچ.آي.وی. در مردان همجنس گرا بیشتر و تقريبا دو برابر مردان دگرجنس گرا است. همچنین خطر دريافت ويروس در مردان همجنس گرا درافراد مفعول بيشتر است. احتمال انتقال آلودگی در هر بار آمیزش جنسی از مرد به زن (نزدیکی مهبلی) در حدود ۱/۱ درصد است و احتمال انتقال آلودگی از زن به مرد (نزدیکی مهبلی) در حدود ۰/۳ درصد می‌باشد (این ارقام احتمال آماری است).

آیا حتی یک بار تماس جنسی هم ممکن است منجر به سرایت اچ.آی.وی شود؟ بلی با این که احتمال سرایت در یک رابطه جنسی بسیار کم است، هرگز صفر نیست و حتی مردانی وجود دارند که تنها با یک بار نزدیکی با زن اچ.آی.وی. مثبت مبتلا شده‌اند یا زنانی که با یک بار آمیزش با مردان اچ.آی.وی. مثبت دچار شده‌اند.


 

در چه مواقعی احتمال سرایت از راه جنسی بیشتر می‌شود؟

اگر زخم یا عفونت تناسلی وجود داشته باشد، اگر تماس جنسی با خشونت یا اجبار باشد، اگر فردی شرکای جنسی متعدد داشته باشد و نیز در مقاربت خشک خطر سرایت بیشتر است. همچنین در آمیزش جنسی مقعدی (مقاربت از راه پشت) احتمال سرایت بیشتر از راه مهبلی است. ازدواج موقت (متعه، صیغه) چون معمولاً طرفین سابقه ازدواج های منجر به طلاق یا موقت متعدد با دیگر افراد هم دارند یک عامل گسترش بیماریهای مقاربتی و از جمله ایدز می تواند باشد.

مادران باردار اگر مبتلا به اچ.آی.وی. باشند محتمل است که در دوران بارداری یا هنگام زایمان ویروس به فرزند آنان سرایت کند. همچنین شیردادن مادران اچ.آی.وی مثبت به فرزندانشان ممنوع است چون ویروس درون شیر نیز ترشح شده و منتقل می‌شود. انتقال در مراحل مختلف بارداری بدون درمانهای دارویی پیشگیرانه در ۲۵ تا ۴۰ درصد رخ می‌دهد. در صورتی که خانم‌های اچ.آی.وی. مثبت باردار بشوند لازم است داروهایی مصرف کنند که احتمال سرایت به فرزندشان را کم می‌کند. همچنین نوزاد متولد شده از این مادران باید مدتی داروی ضد اچ.آی.وی. بگیرد و شش هفته و ۱۸ ماه پس از تولد آزمایش اچ.آی.وی. بشود تا وضعیت ابتلایش مشخص گردد.

لیست مخاطره رفتاری در سرایت اچ.آی.وی

پر خطر:

  • تماس خون با خون از هر نوع (انتقال خون) اشتراک ابزار تزریق (سوزن، سرنگ، پمپ ، خالکوبی)

 

  • آمیزش جنسی محافظت نشده (از پشت یا جلو)
  • اشتراک بازیچه های جنسی
  • استریل نکردن ابزارهای دندانپزشکی و جراحی (شامل ختنه، سوراخ کردن گوش و …)

خطر متوسط:

  • آمیزش دهانی محافظت نشده
  • اشتراک تیغ ریش تراشی، مسواک،

کم خطر:

  • آمیزش با کاندوم
  • کم خطر اما محتمل

( هر چند این اعمال ۱۰۰ درصد سالم نیستند اما تاکنون موارد انتقال از این راه گزارش نشده است)

  • بوسه عمیق (فرانسوی) (مرطوب)
  • استمناء دوجانبه
  • آمیزش دهانی محافظت شده (با کاندوم یا لفاف)

بی خطر:

  • پرهیز از رابطه جنسی
  • بوسه معمولی (خشک)
  • بغل کردن
  • ماساژ (مشتمال کردن)
  • هم آغوشی(بدون دخول)
  • استمناء شخصی (خودارضایی)

تفاوت بین HIV مثبت و ایدز در یک نگاه

HIV مثبت

ایدز

 HIV یک ویروس است ایدز یک بیماری است
HIV علامتی ندارد فرد مبتلا به ایدز ممکن است علائم و نشانه های بیماری های مختلفی مانند سل، مننژیت و سرطان را داشته باشد.
فرد مبتلا به HIV مثبت هنوز به ایدز مبتلا نشده و احساس سالم بودن می کند فرد مبتلا به ایدز ممکن است ضعیف، لاغر و بیمار به نظر برسد.
فرد مبتلا به HIV  مثبت می تواند زندگی عادی داشته و مثل یک فرد عادی کار و زندگی کند. سیستم ایمنی بدن یک فرد مبتلا به AIDS سرعت رشد کمتری داشته و در حفاظت از بدن کمتر موثر است.

با پیشرفت هایی که در علوم پزشکی رخ داده است، خوشبختانه امروزه افراد مبتلا به HIV مثبت عمر نسبتا عادی و طولانی دارند به شرط آن که طبق دستورات پزشکی مراقبت بیشتری نسبت به افراد عادی از خود انجام دهند.



+ 0
مخالفم - 0

 

نظرات : 0
منتشر نشده : 0

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید

سرخط خبرها: